Liever een marathon dan een burn-out?

[SteffivanLeeuwen]

Hallo!

Ik heb een vraag m.b.t. het lopen volgens het 100 dagen sportrusten schema en hoop op advies (want ik ben inmiddels redelijk wanhopig). Ik zal eerst even kort wat achtergrondinfo geven over mijn motivatie dit schema te gaan volgen.

Ik ben sinds 7 jaar een enthousiast sporter. Ik sportte graag en veel, maar ook wel een tikje dwangmatig. Bootcamp, hardlopen (het liefst off-road/trails, afstanden tussen de 10 en 30 km), krachttraining, wielrennen, het kon niet op. Niet alleen had ik het druk met (veel) porten, daarnaast had ik een drukke studie, stage, baan en een druk sociaal leven. Ik stelde mezelf hoge eisen op al deze domeinen, luisterde niet naar mijn lijf en ging structureel over mijn grenzen, wat ertoe leidde dat ik ruim een jaar geleden uitviel met een burn-out. De batterij en alle reserves had ik erdoorheen gejaagd en na aanvankelijk een aantal maanden helemaal niets te kunnen, begon ik aan mijn zoektocht naar balans in mijn leven. Ik dacht goed bezig te zijn en had alweer een hoop (te veel?) opgepakt (werk, sporten, sociaal) toen ik na een half jaar een flinke terugval kreeg (afgelopen maart). Na weer een paar maanden uit de roulatie pakte ik vol goede moed mijn zoektocht naar balans, de manier om het leven wel op lange termijn vol te kunnen houden, weer op. Sportrusen leek me een goede manier om "in balans" te leren sporten, maar ook leven, ik hoopte namelijk dat het programma bij zou dragen aan mijn herstel, niet alleen op sport-gebied, maar ook binnen de andere domeinen in mijn leven. Ook hoopte ik dan, als kers op de taart, te kunnen doen wat ik al lang en graag wil, namelijk: de marathon lopen waar ik met het programma voor zou trainen. "Liever een marathon dan een burn-out" dus!

Ik heb een (misschien w.b. de tijd een redelijk krap) doel gesteld, namelijk: de Kustmarathon in Zeeland, de marathon waarvan ik al jaren droom hem te kunnen lopen. Aanvankelijk ging het trainen op het schema goed, ik vond het fijn de langzame duurlopen te doen, al moest ik mezelf continu afremmen (misschien juist daardoor). Echter, ergens onderweg ging er iets mis en sindsdien merk ik dat ik mezelf (ik denk vooral mentaal?) erg in de weg zit. Ik ben sinds 3 weken heel vermoeid en heb weinig energie, tijdens het rennen maar ook daarbuiten. Het voelt tijdens het lopen of ik met elke stap door de modder moet waden en elke km is een opgave. Ook heb ik last van mijn onderrug, en knieën en spierpijn (heb pijnlijke benen van afstanden waar ik normaal mijn hand niet voor omdraai en deze houdt erg lang aan). Ik merk dat ik erg krampachtig loop, ik met hoge eisen/verwachtingen loop waardoor ik mezelf steeds teleurstel en er weer veel moeten bij komt kijken. Ik ben de lol in het lopen kwijt en zit mezelf alleen maar in de weg. Kortom, het lopen is 1 groot gevecht met mezelf geworden. Op de 1 of andere manier ga ik volledig aan mijn doel voorbij dat het lopen gaat om het (herstelbevorderend) proces en niet de marathon. Het lukt me echter niet mijn mind-set te veranderen en ik blijf mezelf blokkeren. Soms, als het me wel even lukt de eisen en verwachtingen over boord te gooien (ik geef het dan in zekere zin voor een deel gewoon op), dan lukt het lopen ineens wel. Hoe erg ik ook mijn best doe echter al voor het lopen mijn verwachtingen te laten varen (ademhalingsoefeningen, relativeren, etc.), het lukt me niet ontspannen te gaan lopen.

Ik weet nu niet goed wat ik moet doen, ook m.b.t. het schema. De afgelopen weken heb ik voor het eerst wat loopjes geskipt in de hoop dat de rust me goed zou doen. Ook heb ik geprobeerd de lol van het lopen weer wat terug te vinden door deel te nemen aan een trail. Vandaag liep ik echter weer een training alleen en liep ik direct weer tegen een muur op. Ik was in principe van plan 7 oktober de marathon te lopen, maar weet niet of dit een goed idee is. Vooral omdat ik nog geen trainingseffect/progressie merk in het lopen op hartslag en ik juist steeds vermoeider raak van het lopen i.p.v. dat ik er energieker en blijmoediger van wordt. Ik ben een beetje ten einde raad en hoop dat jullie me kunnen adviseren wat te doen.

Ik hoor graag van jullie!

M.v.g.
Steffi

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi Steffi,

Dat is een heel verhaal!
Mijn advies:
Ik zou eens een workshop of een cursus Chi Running gaan doen. Chi Running wordt in Nederland gegeven door Marion Meester en zij is een goede bekende bij Sportrusten. Je leert technieken om ontspannen en blessurevrij te lopen in combinatie met ademhalingsoefeningen. Op onderstaande sites staan meer trainers die door haar opgeleid zijn, er is er vast wel 1 in de buurt.
Zie:
http://www.chirunning.nl/
of
http://loopblessurevrij.nl/

Lijkt je dat wat?

met blijde groet,
Rob