Het zit erop!
Geplaatst: 15 okt 2017, 21:45
Na 100 dagen trainen, mocht ik vandaag eindelijk los. Vorig jaar Berlijn en toen was ik erg langzaam gestart. Deze keer waarschijnlijk te snel. Het begin ging prima.Eerste 5 km mooi tempo en hartslag redelijk onder controle (149-153). Maar daarna ging hij naar 160 en toen kreeg ik hem niet meer naar beneden. Wel de hele race die hartslag gelopen, maar aan het einde stortte ik helemaal in. Laatste 10km was met wandelen, opstaan, stukje lopen en weer door. Mijn benen waren helemaal verzuurd. Leuk om op je HR te letten, maar als je , je benen niet op kan tillen, dan heeft dat ook geen zin.
Deze keer begon ik met vast voedsel. Een energy bar. Daarna bij ieder uur een gelletje. Gelukkig heel veel waterposten, veel gedronken en deze keer wel mijn spons meegenomen achter op mijn petje en niet weggegooid zoals in Berlijn
Oja en dan die hitte (27 graden is echt te warm voor me), de hellinkjes in het stadje werden een soort helse beproeving met volgelopen benen. Maar goed, ik heb het gehaald en vreemd genoeg een stuk sneller dan mijn eerste marathon in Berlijn. Dus toch progressie. Koen, Maarten, Rob en alle anderen hier in de koffiehoek enorm bedankt voor de steun en hulp. Het blijft wonderbaarlijk om met dit schema een marathon te kunnen lopen.
Het mooiste was de finish. Mijn twee dochters stonden langs de kant en kropen door het hek en liepen samen met mij over de finish. Met tranen in mijn ogen en de twee meiden aan mijn zij had ik het gehaald. Mijn 2e marathon. Wat is het afzien en wat is het mooi. Volgend jaar weer. Maar dan weer een vlakke. Heeft iemand tips voor een mooie vlakke najaars marathon? Berlijn heb ik al gelopen, dus graag een andere stad.
Deze keer begon ik met vast voedsel. Een energy bar. Daarna bij ieder uur een gelletje. Gelukkig heel veel waterposten, veel gedronken en deze keer wel mijn spons meegenomen achter op mijn petje en niet weggegooid zoals in Berlijn
Oja en dan die hitte (27 graden is echt te warm voor me), de hellinkjes in het stadje werden een soort helse beproeving met volgelopen benen. Maar goed, ik heb het gehaald en vreemd genoeg een stuk sneller dan mijn eerste marathon in Berlijn. Dus toch progressie. Koen, Maarten, Rob en alle anderen hier in de koffiehoek enorm bedankt voor de steun en hulp. Het blijft wonderbaarlijk om met dit schema een marathon te kunnen lopen.
Het mooiste was de finish. Mijn twee dochters stonden langs de kant en kropen door het hek en liepen samen met mij over de finish. Met tranen in mijn ogen en de twee meiden aan mijn zij had ik het gehaald. Mijn 2e marathon. Wat is het afzien en wat is het mooi. Volgend jaar weer. Maar dan weer een vlakke. Heeft iemand tips voor een mooie vlakke najaars marathon? Berlijn heb ik al gelopen, dus graag een andere stad.