De Koffiehoek - het forum voor Sportrusters

Na 100 dagen Sportrusten gisteren voor het eerst na ruim 30 jaar een marathon gelopen. Ik heb het 100dagen schema op 2 trainingen na volledig gevolgd. Op basis van mijn 10km-tijd zou 3:38 moeten kunnen, maar ik had met mezelf afgesproken dat een tijd onder de 4 uur prima zou zijn.

De eerste helft ging heel erg goed. Op basis van ervaring van anderen die allemaal aangaven dat ze de marathon te snel waren begonnen, wilde ik persé rustig lopen en niet op tempo, alleen maar op hartslag. Mijn marathonhartslag laag was in mijn schema is 144 en hoog 149. Het lukte me lange tijd, zo'n 15 kilometer, om de hartslag zelfs onder de 140 te houden met een prima tempo van zo'n 5:15 per km, daarna liep de hartslag langzaam op naar 144.

Vanaf zo'n 21 kwam toch behoorlijk de klad er in. In heel korte tijd was ik de controle over de hartslag helemaal kwijt en liep ik niet meer lekker. Ik bleef maar langzamer lopen en proberen met ademhalingsoefeningen toch weer een goede kadans te vinden. Vanaf zo'n 30 kilometer begon het martelen en wilden de benen niet meer. Eerst kleine stukjes gewandeld en dan met gedaalde hartslag toch weer een stuk looppas, laatste km's was het echt afzien. Uiteindelijk na 4:10 over de finish.

Natuurlijk ben ik heel trots dat ik de marathon heb uitgelopen. Het was een mooie ervaring, mooi parcours en een geweldig publiek!! Wel vraag ik me af hoe het kon dat het na de eerste helft zo snel minder goed ging en hoe ik zo op een hoop kon gaan. Had ik wellicht toch het eerste deel nog rustiger moeten doen en de hartslag nog verder onder mijn lage marathonhartslag moeten houden?

goede vragen! Ik lees dat bij meerderen na 21 km het zwaar werd. Ben echt benieuwd naar de reden! is het de warmte? de manier van trainen via dit programma?

Hoi Roelof,

Gefeliciteerd met je prestatie! Je hebt hem toch maar mooi uitgelopen!

Als ik je verhaal zo lees is mijn eerste gedachte: heb je wel genoeg gedronken?

Verder denk ik dat je op een gegeven moment teveel aandacht op je ademhaling / hartslag heb gelegd en de concentratie op het "netjes" lopen wat naar achteren is verdwenen.

Maar toch een super prestatie geleverd!

Blijde groet,

Rob

Hoi Roelof

Ik heb exact dezelfde ervaring als jij. Ongeveer dezelfde tijd in het vizier hehad en altijd met heel veel plezier de trainingen gedaan. Ik had bij elke 5 km gedronken en gels genomen om de 10 zoals het boek suggereert.
Ook bij mij na 30 km de hartslag omhoog en ook moeten wandelen. Ook mildsteek.
Persoonlijk denk ik dat het mij zeker beter was geweest om wel minimaal 1 training op 30 km te doen.
Na het wandelen toch nog weer doorgelopen, wat lastig en geforceerd ging en 4.12 gelopen.
Ik voel me nu kwa conditie prima alleen spierpijn.

Gr Antonie

Hoi Antonie,
Frappant is de gelijkenis van onze ervaringen. Ook ik heb elke 5km gedronken en bij 10, 20, 30 een gelletje genomen. Ook ik denk dat het beter is een keer langere afstand te lopen in de trainingen. Daarbij is ook mijn theorie van de koude grond dat bij warm weer de hartslag niet een goede indicator is van de intensiteit van je inspanningen. Lage hartslag betekent dan niet per definitie dat je je weinig inspant.

Ook ik heb verder geen last, alleen spierpijn die ook al weer aan het wegtrekken is.

Groet!

Ik had een vergelijkbare ervaring, na 26 kilometer zakte het tempo van 6:05-6:15/km naar 6:30-6:50/km. Ik heb niet geprobeerd mijn tempo weer omhoog te krijgen, maar ook niet geprobeerd nog langzamer te lopen om mijn hartslag te laten dalen. Te obsessief met de hartslag bezig zijn maakt het, is mijn ervaring, nog lastiger.
Het is mij in ieder geval gelukt om zonder noemenswaardige klachten mijn eerste marathon uit te lopen, zij het iets langzamer dan gehoopt. Rekening houdend met de warmte had ik ingezet op gemiddeld tempo van 6:15/km, dat is uiteindelijk 6:21/km geworden. Eindtijd 4:30.22.
Wat mij heeft geholpen: koelen. Bij elke gelegenheid een bekertje water over mijn hoofd gooien en overal sponsen aangepakt. Omdat ik niet makkelijk zweet heb ik snel last van ernstige oververhitting. Daar had ik nu geen last van.
Qua eten en drinken heb ik de instructies van Sportrusten gevolgd, waarbij ik tot 25 km elke 5 km ongeveer 1 flesje van 0,2l op had. Daarna was de belt leeg en heb ik hier en daar bekertjes aangepakt.
Voor een volgende marathon zou ik wel een keer een lange duurloop, met voldoende ruimte voor herstel, toevoegen. Niet nodig om de vetverbranding te trainen, maar wel om voorbereid te zijn op wat er lichamelijk allemaal gebeurt als de kilometers oplopen.