Stortregens en onweer mocht de pret niet drukken: Nice 20 km
Geplaatst: 04 nov 2019, 17:59
Zondag 3 november was de dag van de halve (nou ja bijna halve) marathon in Nice, 20 km wel te verstaan.
Dit zou mijn 4-de halve marathon worden en elke keer heb ik op een andere manier getraind.
De eerste keer was in 2016 in Nunspeet, hiervoor heb ik vooral langere afstanden getraind. De week voor de halve werd ik erg verkouden. De halve toen gelopen met enorm ademtekort in 2:00:48, een pace van 5:45. Net niet onder de 2 uur, wat mijn plan was. Ik was kapot aan het einde en heb zeker een week nodig gehad om ietwat te herstellen.
De volgende halve was in 2017 in Lissabon, hiervoor heb ik combi duurlopen en intervallen gedaan. De dag van de halve was het enorm heet, we tikten bijna de 30 graden aan. Mijn versnelling kwam iets te vroeg, waardoor ik op 19km niet meer kon en gas terug moest geven. Uiteindelijk gefinisht in 2:01:56 (met een pace van 5:44, de afstand bleek iets meer te zijn dan in Nunspeet). Ook hierna was ik kapot, maar herstel ging iets beter dan in Nunspeet.
In 2018 stond ik aan de start van de halve in Madrid, mijn trainingen bestonden uit lange en korte intervallen en elke 10 dagen een duurloop (met een maximum van 15km). Het parcours was heuvelachtig, maar ik heb super gelopen. Tot aan 18km geen pijn of moeheid, daarna voelde ik wel wat moeheid in de benen opkomen. Gelopen in 1:54:57 (pace 5:27). Supertrots en ik voelde me nog best fit bij de finish. Herstel ging ook spoedig.
Dit jaar dus 20km in Nice met het sportrusten schema. Een absolute plus vond ik dat de duurlopen niet zo lang waren en dat ik goed herstelde van de trainingen. De korte trainingen vond ik wel pittig, maar omdat het kort was, was het prima te doen. Ik stond dan ook uitgerust aan de start.
En toen .... brak de hemel open: slagregens, onweer en straten waren veranderd in rivieren. Mijn schoenen en sokken waren al zeiknat voordat ik begon. Dit had ik niet geoefend
. De eerste 4 km in poncho gerend, mijn hartslagmeter had het begeven. Tempo was laag en mijn cadans was niet lekker. Na 4 km werd de regen minder er heb ik mijn poncho afgegooid en de versnelling ingezet. Vanaf dat moment heerlijk gelopen. Helaas niet meer snel genoeg om mijn PR te verbeteren, de laatste km nog echt hard gerend om wat verloren seconden terug te winnen. Gefinisht in een tijd van 1:53:55 (pace 5:40). Daarna viel het mee met de pijntjes en het herstel lijkt goed te verlopen. Een halve om nooit meer te vergeten....
2020: Het idee dat ik nog 22 km verder ren voor een hele marathon joeg me wel een beetje angst aan bij de finish gister, maar ik ga toch de uitdaging aan met sportrusten. Gegeven dat deze halve prima is verlopen met trainingen die ook prima zijn te doen, geeft dat vertrouwen om dit ook te proberen voor de hele. Rotterdam 2020, here I come!
Dit zou mijn 4-de halve marathon worden en elke keer heb ik op een andere manier getraind.
De eerste keer was in 2016 in Nunspeet, hiervoor heb ik vooral langere afstanden getraind. De week voor de halve werd ik erg verkouden. De halve toen gelopen met enorm ademtekort in 2:00:48, een pace van 5:45. Net niet onder de 2 uur, wat mijn plan was. Ik was kapot aan het einde en heb zeker een week nodig gehad om ietwat te herstellen.
De volgende halve was in 2017 in Lissabon, hiervoor heb ik combi duurlopen en intervallen gedaan. De dag van de halve was het enorm heet, we tikten bijna de 30 graden aan. Mijn versnelling kwam iets te vroeg, waardoor ik op 19km niet meer kon en gas terug moest geven. Uiteindelijk gefinisht in 2:01:56 (met een pace van 5:44, de afstand bleek iets meer te zijn dan in Nunspeet). Ook hierna was ik kapot, maar herstel ging iets beter dan in Nunspeet.
In 2018 stond ik aan de start van de halve in Madrid, mijn trainingen bestonden uit lange en korte intervallen en elke 10 dagen een duurloop (met een maximum van 15km). Het parcours was heuvelachtig, maar ik heb super gelopen. Tot aan 18km geen pijn of moeheid, daarna voelde ik wel wat moeheid in de benen opkomen. Gelopen in 1:54:57 (pace 5:27). Supertrots en ik voelde me nog best fit bij de finish. Herstel ging ook spoedig.
Dit jaar dus 20km in Nice met het sportrusten schema. Een absolute plus vond ik dat de duurlopen niet zo lang waren en dat ik goed herstelde van de trainingen. De korte trainingen vond ik wel pittig, maar omdat het kort was, was het prima te doen. Ik stond dan ook uitgerust aan de start.
En toen .... brak de hemel open: slagregens, onweer en straten waren veranderd in rivieren. Mijn schoenen en sokken waren al zeiknat voordat ik begon. Dit had ik niet geoefend
. De eerste 4 km in poncho gerend, mijn hartslagmeter had het begeven. Tempo was laag en mijn cadans was niet lekker. Na 4 km werd de regen minder er heb ik mijn poncho afgegooid en de versnelling ingezet. Vanaf dat moment heerlijk gelopen. Helaas niet meer snel genoeg om mijn PR te verbeteren, de laatste km nog echt hard gerend om wat verloren seconden terug te winnen. Gefinisht in een tijd van 1:53:55 (pace 5:40). Daarna viel het mee met de pijntjes en het herstel lijkt goed te verlopen. Een halve om nooit meer te vergeten....2020: Het idee dat ik nog 22 km verder ren voor een hele marathon joeg me wel een beetje angst aan bij de finish gister, maar ik ga toch de uitdaging aan met sportrusten. Gegeven dat deze halve prima is verlopen met trainingen die ook prima zijn te doen, geeft dat vertrouwen om dit ook te proberen voor de hele. Rotterdam 2020, here I come!
