Lauwersmeer Marathon 12/5/2019

[Talea]

Lauwersmeer Marathon zondag 12 mei, 10 gr, windkracht 5 en zonnig.
Ideale weersomstandigheden om de marathon te lopen, al maak ik me al wel enkele weken zorgen over de harde wind. Maar hé het is een rondje, dus ik heb ook een keer wind mee! Marije van @marijeruns is er ook en we kletsen samen nog wat voor we naar de start lopen. In het startvak doen we samen nog een ademhalingsoefening, want we hebben natuurlijk niet voor niets het SPORTRUSTENschema gevolgd. Ik merk dat mijn hartslag, zoals wel verwacht, al wat hoger is dan normaal. Marije en ik spreken af om ieder onze eigen race te lopen en dat ik haar hopelijk bij de finish nog ga zien. Om 11:00 uur is de start en dan is mijn race echt begonnen. De eerste kilometers gaan heerlijk en sneller dan verwacht. Mijn hartslag is nog steeds aan de hoge kant en veel hoger dan mijn marathonhartslag. Het gaat wel lekker en voelt goed, maar toch besluit ik om door middel van ademhalingsoefeningen mijn hartslag naar beneden te krijgen. Ik wil niet in mijn valkuil vallen dat ik te snel start, maar ondertussen denk ik ook dat ik misschien een “goede” dag heb en dat ik mijn PR in New York 2017 van 04:07 kan verbeteren (mijn eerste marathon met SPORTRUSTEN) Toch probeer ik deze gedachte weg te duwen, want het is nog heel ver en ik heb nu wind mee. Na een kilometer of acht word ik ingehaald door MartIn1976 (ook sportrustencollega) en we praten samen over hoe het gaat en dat we allebei een te hoge hartslag hebben. Maar het gaat zo lekker dat ik zeg dat ik ook probeer naar mijn lichaam te luisteren en dat ik zo verder ga. Na een kilometer of tien moet ik MartIn1976 laten gaan en ik wens hem veel succes en loop op eigen tempo verder. Ik zie hem de komende kilometers een paar honderd meter voor me en dat stelt me op de één of andere manier gerust. Na 10, 20 en 30 kilometer neem ik keurig mijn gelletjes en tussendoor bij iedere waterpost een bekertje water die ik dribbelend leegdrink met een rietje. Ik merk dat me dat energie geeft om verder te gaan en kijk uit naar het moment dat ik een gelletje mag. Het geeft op de één of andere manier wat afleiding om bezig te zijn met het openmaken, leegdrinken, oprollen en weer terugstoppen. De halve marathon kom ik door op 2:01 en het gaat goed, heb me bij een groepje met hetzelfde tempo aangesloten en kan mooi volgen. Toch merk ik dat ik nu last begin te krijgen van de stevige wind en ik heb al een hele tijd last van koude handen. Na de waterpost ben ik mijn groepje kwijt en ga alleen verder. In het hele parcours zitten een aantal bruggen en wat dijkjes die je omhoog moet, verder ook nog een kort trailstukje met gras en grind. Ik merk dat mijn bovenbenen hier steeds meer moeite mee hebben en na km 35 kom ik na een drinkpost de dijk haast niet meer omhoog. Ik besluit hier om een extra bekertje met ranja te nemen en krijg weer een opkikkertje doordat de vrijwilliger zegt dat ik het laatste stuk van het parcours weer wind mee heb. Mijn benen willen echt niet meer, maar ik zeg tegen mezelf dat ik niet ga wandelen en houd de moed erin. Nadat ik nog een paar powerbarsnoepjes naar binnen heb gewerkt, gaat het gelukkig weer steeds beter en kan ik weer versnellen. De wind in de rug doet me goed en voor ik het weet ren ik de laatste brug over en zie ik in de verte de laatste afslag naar links. Nog een korte eindsprint en ik finish in 04:16. Geen PR, maar wel heel erg blij en trots! Ik kan bijna geen stap meer verzetten en ga even zitten. Niet veel later zie ik MartIn1976 finishen en ik besluit ook nog even op @marijruns te wachten. De organisatie begint de hekken op te ruimen en nog geen @marijeruns. Ik vind het zo erg dat ze net de 5 uur niet gehaald heeft. Dit kan niet, want ze heeft zo ontzettend goed getraind. Ik besluit even op mijn telefoon te kijken en dan zie ik haar berichtje dat ze na 17 km heeft moeten uitstappen ivm een blessure! Wat baal ik voor haar, maar ben wel opgelucht dat ze boven water is. Nu kan ik zonder schuldgevoel naar huis en zal dan natuurlijk ook even vragen hoe het met haar is.
Thuis kom ik de trap haast niet op, na het douchen ook haast niet meer af. De volgende dag eerst nog wat stijf en vooral spierpijn in mijn bovenbenen. En daarbij een flink aantal blaren op mijn voeten. Ik maak ‘s ochtends en ‘s avonds een relaxed fietstochtje van een uur en dat gaat helemaal prima. De volgende dag moet ik weer werken en de spierpijn is al een stuk minder en woensdag eigenlijk helemaal over. Die avond maak ik nog een ritje met mijn collega’s op mijn racefiets en ook dat voelt prima. Zondag ook nog een tochtje van 50 km gefietst. Voor mij deze week even niet hardlopen, maar ik merk dat het wel weer begint te kriebelen. Voor mij zeker nog een keer een marathon met SPORTRUSTEN, want heel eerlijk, de weg ernaar toe vind ik het allerleukst!!!

Groetjes,
Talea Kuiper

[HennyHazenberg]

Leuk verslag, hoop dat het voor mij over 4 weken ook zo gaat.

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi Talea,

Dank voor je uitgebreide verslag en gefeliciteerd met deze mooie prestatie! Super!

Met blijde groet,
Rob