Yes, 1e marathon een feit!

[Femke Debeij]

Vanaf 31 december getraind met sportrusten schema nadat ik veel erover gelezen had, presentatie bijgewoond en workshop gevolgd.
Goed voorbereid dus en ik geloofde erin.
Trainingen gingen goed, ademhaling niet altijd consequent opgevuld dagelijks door drukte.
Week van te voren begon het al te kriebelen: kan ik dit echt? Waarom doe ik dit eigenlijk? Vragen die elke 1e marathonloper zich stelt.
Goed geslapen en vol adreline in het startvak, daar kreeg ik al een brok in mijn keel, wat gaaf allemaal. Helaas kwam dit niet ten goede aan mijn hartslag, die flink hoger was.
Ik was me bewust van de warmte en had een mantra in mijn hoofd: langzaam beginnen, langzaam beginnen, laat de rest maar gek doen.. helaas wilde tijdens het lopen ook niet na 3-4 km de hartslag omlaag. Hierdoor liep ik al vanaf het begin met te hoge hartslag, wel 15 slagen boven de lage hartslag. tempo aanpassen had ik al gedaan maar dat hielp niet. Mix tussen warmte en spanning had ik er maar van gemaakt. Op een gegeven moment heb ik dit los gelaten omdat ik er allen maar meer stress van kreeg, we zien het wel wat er gebeurd. Op 14 km punt high five met Koen en Maarten gedeeld die me nog aanmoedigde.
Van alle drankposten en sponsposten gretig gebruik gemaakt om hier rustig water te drinken en te verkoelen. Want warm was het en ik had er behoorlijk last van net zoals veel lopers.
Tot 28 km ging het wel oké, wat last van voeten maar daar kon ik prima mee doorlopen. Bij 28 km dacht ik nog 1/3 en nu aftellen van 14 naar 0. Bij 30 km dacht ik nu begint het moeilijkste stuk maar tot 36 km ging dat prima lekker schaduw zelfs. Bij 35 km kreeg ik in de gaten dat ik hem echt ging halen en zelfs uitlopend want dat was missie 2, niet wandelen, tijd was bijzaak geworden door de warmte en hogere hartslag. Weer brok in de keel, bij het idee.
De laatste 5 km waren het zwaartst, er kwam geen eind aan, ik liep letterlijk van drinkplaats naar sponspost daar mocht ik pas stoppen stoppen en wandelen was geen optie. Wat ik niet in de gaten had was dat ik een heel vlakke race liep ik was dan wel langzamer dan normaal gestart maar kon dit volhouden tot de finish. Mijn mantra langzaam beginnen was zo gek nog niet.
Geweldig moment toen ik de Coolsingel op liep en want zijn die laatste 1000 meter nog lang.. met het vooruitzicht van de finish en mijn familie en vrienden een heerlijk moment.
Geheel uitgelopen, niet gewandeld en gefinshed in een vlakke race van4:45 dik tevreden! 14 minuten boven schema maar met hogere hartslag en de warmte verklaarbaar. Ik geloof niet dat ik het met traditioneel schema beter had gedaan. Maar wel meer trsiningsuren en kans op beslusseres. Ik ben nu zeker overtuigd van het schema. Nu nog hartslag onder controle weten te houden bij warmte! Als jullie hier nog tips voor hebben behalve tempo aanpassen dan hoor ik het graag.

Bedankt sportrusten!!

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi Femke, dank voor je mooie verhaal!
Super prestatie!

Met blijde groet,

Rob